Sarılmışız alışdıklarımıza
Gözümüz kara
Bir eski fotoğraf makinası
Kara örtüsü altında
Dışta güzellikler olduğunu biliriz
Amma velakin neylersiniz
İşimiz bizim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Uçurtmalardan mesajlar dizmişiz göğe
'Bulutlara bizim için de dokun'
Sahibimiz okumuşmu hiç bilmemişiz
Bu sarsıntılar
Bu kıyamet
Hiddetin ellerimizden et kopartmış
Kanatmış
Elde edilemeyen hazine kanaatmiş
Tüm rüzgarlardan geriye kalan
Avucumuzda boşalmış
Gevşek bağları yaşamın
... yaşanmışın ...
Derinliğin boğulası tuzak derinlik
Ama taşıyorum içimden dışıma
Batıp çıkıyorum günahımdan doğrularak
Yaşıyorum doğruyu umutlanarak
ÖZLEM DENİZ ÖZAK
TAM PUANLA TEBRİKLER...antolojimde
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta