Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Benim okuduğum gazete de, tv kanalları da sinirlerimi bozmadan bana hizmet sunuyorlar. İnterneti kullanmak da bana kalmış bir şey. Hadi biz büyükler kendimizi koruduk ama çocuklarımız ne yapacak? Endişelerinizde çok haklısınız. Kutlarım.
Begenerek okudum kutlarım sizi
teknoloji ilerledikce insanlık bozuluyor...
kutlarım...
Herşey yerinde , zamanında ve dozunda olmalı..
Amma iyi yanida bizler icin degilmi?
Rabbim sonumuzu hayir eylesin.Cok güzel bir anlatim.Tam puanimla kutluyorum.
Selamlar.
BİR GÜZEL TESPİT YAPMIŞSINIZ Kİ O KADAR OLUR.YAZAN YÜREĞİNİZE SAĞLIKI;ZEKİ BEY.
Bir tek şeye bakıcaz inşaallah.Oda İSLAM!...
Allah bizleri islamdan ayırmasın inşaallah...
Tebrikler efendim.
Doğru söze ne denir ki? Tebrik ederim.
Sevgi ve saygılarımla...
KATILIYORUM ÜSTADIM.NE KADAR HAKLI YAZMIŞSINIZ.TEBRİKLER..
Bu şiir ile ilgili 31 tane yorum bulunmakta