Kendinden başka hiçbir şeyi var edemediğinde, kendi boşluğundan başka, hissizleştiğinde tüm o, olup bitene, uçsuz bucaksız bir çölün ortasında bembeyaz kumların ufukla birleştiği o çizgiye bakıpta tek bir karaltı bile göremediğinde aniden bir uçurum belirirse ayağının altında ve bırakmak istersen kendini, ben seninle düşerim. Çok uzağındaysam veya çok uzaksan bana, çığlıklarım duyulmaz sanma, sen sesim çıkmıyor sanırsın, benim içimde yankılanır çığlıkların. Sen susarsın, ben anlarım.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta