Biri sürükleniyor paldır küldür,diğeri süzülüyor sessizce
Sürüklendikçe büyüyor kaos topu,
Süzülen dingin olacaklardan,gülümsüyor...
Evrene yeni bir ikilem,evren insan ikilemi...
Sürüklenen ve süzülen kadim zamanların iki bilinmeyeni
Bilinen oluyor toplum kavramıyla görevine itaatkar! ..
Sarkaç salınıyor bir oyana bir bu yana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta