Suyun Sessizliği
“Yıkımdan doğan sessizlikte bir yeniden varoluş.”
İçinden yürüyüp gittiğin suyu,
ve sesini…
öyle bir duydum ki
sesinden sağır oldum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




"Çağrıların artık
cevapsız aramalara düşme vakti geldi".
Çok güzel ...
Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta