Suya Düşen Cemre Şiiri - Esma Özdemir 3

Yine gün akşam oldu...
Herşey adeta yitip gidecek!
Grup renklerini binbir çeşit ile
Saldı ufuklar boyu yine
Güneş batmak üzere...

Bu güzel dünya da işte
Geceye gebe..
Karanlık basmak üzere.
Simsiyah bir çarşaf gibi
Bütün güzelliklerin üstüne..

Mevlana'nın o efsane şiirinde
Olduğu gibi hani;
-Dünle beraber göçüp gitti cancağızım
Ne kadar güzel söz varsa
Düne ait!
Şimdi, yeni şeyler söylemek lazım!..

Evet! Herşey bitti!
Herşey, yok olmak üzere...
Bir tek sen varsın şimdi!;
Havada
Toprakta
Ateşte
Ve suda...
Neredesin ah şimdi nerede?
Bütün mevsimleri ısıtıp
damarımdan
Kanımı tutuşturan cemre?

Bir tek sen
Esen rüzgârda
Buğuda, siste
Kirpigimin ucunda.
Yastığımın nakışında, neminde..

Bağımda, bahçemde
Açmayan gülümde
Ötmeyen bülbülümde
Dudağımda, kuruyan dilimde
Nefesimde.

Sinemin orta yerinde
Kalbimin baş köşesinde
Ve bundan böyle hiç
Çıkmayacak olan sesimde
Gümüşten kıpkızıl bir tepsi gibi
Masmavi gözlerimin
Ufuk çizgisinde...
Ezelden ebediyete
Doğudan batıya, sen!

Ey! benim akkorlar içinde
Sabahları akşama kadar
Yanan Güneşim!
Bir tek sen varsın işte
Kalbimin titreyen
Sonsuzluk denizinde...