Kahrıma hasım bir gülüş var şimdi aynamda;
Heyuladan bir Mehlika sanki âyine-i devranda.
Hayâsızca tüketmişim çoktan umudu cânanda;
Hâlbuki her gece pişmek gerekir, anla Süveyda.
Gündüzünde yanmak, aşkında solmak kırmızı gülün;
Cânâna varmak, hakta yol almaktır—şevkinde sürün.
Sanmasınlar ki ben bu yolda bir hiçim; cihana süsüm.
Taze mezara dikilmiş, kahrıma hasım bir gülüm.
Abdul Kerim Aydın
Abdul Kerim AydınKayıt Tarihi : 8.2.2026 00:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!