SÜVEYDÂ
süveydâ,
günlerden bir gündü
içine bir aşk tohumu düştü
önce sen
sarıp sarmaladın,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




teşekkür ederim.duaekseni
GÜZEL BİR ANLATIM,TEBRİK EDERİM
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta