Hayat ağacını bahçemize diktiğin gün
Yıldız yağıyordu toprağımıza
Sen melek kanatlarından taç yaparken başına
Bende seni seyrediyordum, Süveyda
Sanki Hızır gelmişti has bahçemize
Sanki baharın kızları,
Kader salıncağını kurdular hanemize
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta