Saklanarak korkularının ardına,
Ürkerek, titreyerek işittiğin,
Ve ne olduğunu senin de bilmediğin:
Ensene nefesiyle birlikte çarpan sesi,
Yüreğini parçalayıp, gözlerini karartırken anlayacaksın;
Dert yüklü sinelerin elinde parçalandığını görüp,
Ağlayacaksın...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta