Bir rüzgar misali indiler tepelerden,
Nalları koparcasına koşturdular atları,
Ateşle dövülen kılıçlar, su gibi akan kanla ıslandı.
Mert diyarın efendisi, son kez bir uğurda savaştı.
Ve yenildi uğursuz fısıltılar eşliğinde,
Can verdi neşeyle koştuğu çayırlarda.
Umuda dair son ışık, işte o gün sönüverdi.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta