Bir rüzgar misali indiler tepelerden,
Nalları koparcasına koşturdular atları,
Ateşle dövülen kılıçlar, su gibi akan kanla ıslandı.
Mert diyarın efendisi, son kez bir uğurda savaştı.
Ve yenildi uğursuz fısıltılar eşliğinde,
Can verdi neşeyle koştuğu çayırlarda.
Umuda dair son ışık, işte o gün sönüverdi.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta