Bir rüzgar misali indiler tepelerden,
Nalları koparcasına koşturdular atları,
Ateşle dövülen kılıçlar, su gibi akan kanla ıslandı.
Mert diyarın efendisi, son kez bir uğurda savaştı.
Ve yenildi uğursuz fısıltılar eşliğinde,
Can verdi neşeyle koştuğu çayırlarda.
Umuda dair son ışık, işte o gün sönüverdi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta