Sakalındaki yakut-i abidleri gönder maviliğe,
Ey suzan-ı şems,
Bulutlanmasın Eylül-ü aftab.
Eriyorum çünki
Karanlıkta yağan karınca zelzelesine.
Zi-şuur bırakmıyor sonra
Suzan-ı ataş efkârı leyla vakti.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta