Süt damlamış ellerinden Şiiri - Hamdi Oruç

Süt damlamış ellerinden

Mezarındayım yetmiş beş yaşında anneliği...
Ben de ölümsüzdür anneliği

Gülmemi isterdi gül olmamı isterdi
Adı gül annemin
Benim annem güzelliğin annesi
Sen gülün annesisin
Sen güzellikler büyüttün dizlerinde
Gündüzlerin aydınlıkların ışığın annesisin
Toprağı tutan elin aklımda
İnekleri sağan elin aklımda
Süt damlamış elinden
Süt damlar ellerinden
Süt beyaz düşünceler...
Allah lafzı düşmezdi dilinden

Manevi baharlar içtim sütünden
Adı bahar annemin
Benim annem yeşilliğin annesi
Baharın yeşil fikirlerini senden öğrendim
Denizin maviliğini okumuş gözlerin
Güzelliğin ufuklarına bakmış gözlerin...
serinliğin dağlarına tırmanmış ayakların
Basamak basamak çıktın elifin merdivenini...

Vatansız kalmamı istemez
Adı bayrak adı vatan annemin
Nehirleri maviliği arar
Yüreği yiğitliğin suyunda yıkanmış
Soframda bal olmasa da olur...
Seccadem olsun...
Bir bayrağa bir de sana muhtaçtım anne
Osmanlının kaderi var bende
Çınar olmadan devirirler beni anne