Suya hasret gibi seni özlerim.
Gel gönül yangınım susuzum sana.
Açmaz oldu bu güller, dal olmayınca.
Sinemde kaldı güller.
Hasretim sana değil, gözlerine.
Sözlerim suya değil, gönlünden kana kana içtiğim güzelliğine.
Gel gönül yangınım, sana ektigim güller sussuz olunca...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta