Susuz Vilayet Şiiri - Sefa Anka

Ne hikmetti ki adaşım,
Derelerin afakı taş toprakla dolu,
Kağnı geçmez vilayette,
Şafak sökerken ağlaya ağlaya,
Zeval vakti günleri araya araya,
Gün batarken batıya aval aval,
Batarken, ne diye vardın sanki?

Bir daha düşmeyecektin o yollara,
Yollar ya perişan,
Her şafak ahali sana çürük kağnı sesleriyle,
Ağasının bitmek bilmeyen sitemiyle,
Lanet okuyacaklar bilgin dahi demeden.

Ne uğruna çıkarsan amansız yola,
Sana vermezler kuru ekmek dahi tek parça.
Al sırtına bohçayı alacakaranlıkta,
Kimse bakmayacak ne mesleğine ne diplomana,
Haydi yoluna adaşım, haydi yoluna...