Susuz Kalmış Şiiri - Hüseyin Özçelik

Duyamam ki seni
Yaprak susuz kalmış dal susuz kalmış
Ağlıyor gizlice
Bülbül susuz kalmış gül susuz kalmış

Baksam enginlere gönlüme serin
Yağmur susuz kalmış yel susuz kalmış
Çatık kaşların
Dudak susuz kalmış dil susuz kalmış

Yad eller gariptir sevgisi garip
Şu gönlüme baksan hangisi garip
İncinse gönüller oluyor tahrip
Yürüsem ayaklar el susuz kalmış

Penceremden baksam yakınlar ırak
Alır götürür ayaksız Burak
Belki başlangıç belki son durak
Gönül susuz kalmış göz susuz kalmış

Şairin bağrına ateş düşerse
Kekliğin yanından bir eş düşerse
Hele gönül dağı gardaş düşerse
Toprak susuz kalmış dağ susuz kalmış