Beni çölde susuz bıraktın.güneş tam tepemdeyken
Yandım kavruldum.bir damla su vermedin
Bir kervan geçer elbet bu ıssız sahra dan
Birileri bulur bu can bedenden çıkmadan
Veya ben kurtulurum kimseye el açmadan
Kor ateşlere attın lan bütün hayallerimi
Beni bana bırakmadan bıçak vurdun kestin iliğimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta