Sanmayın suskunluğum acizlik alameti
Bunca yalan dolana hayretle susuyorum
Ne çıkar cümle âlem bilmese hakikati
Kalbimdeki gururla, izzetle susuyorum.
İçi boş cümlelere verilmiyor rütbe şan,
Erdemli gönüllere sükûnettir yakışan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta