Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Oysa ne güzel olurdu ki senle olan aşklar,
Ayrılığın uğramadığı, hüzünlerin olmadığı,
Hep bir umut taşımaktır ona kucak açmaktır,
Şimdi susuyorum, gözyaşlarımı alıp gidiyorum
SEVGİLİ ŞAİR DOSTUM, SEVGİ DOLU YİNE GÜZEL BİR ŞİİRİNİZİ OKUDUM. SUSSAKTA, SUSMASAKTA, KADERE MAHKÜMÜZ. BÖYÜN EĞİYÖRÜZ İŞTE. İNŞANLAH HER ŞEY GÖNLÜNÜZCE OLUR. TEBRİKLER, SEVGİLERİMLE. (+10) P.
Huzun ve ozlemin bir oldugu buyulu ve son derece duygusal bir calisma.Okumatan buyuk zevk aldim sevgili hemserim.Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta