Adını sormayın bana maviliklerin,
Şehir şehir geziyorum da adını koyamıyorum.
Kalabalıklar içinde yalnızlıkla yüzleşiyorum.
Bağ bozumundaki çocuklar gibi üşüyorum.
Son günlerde ağlayanların izini sürüyorum,
Onların yanında keyfi endam yapanlara dalıyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta