Adını sormayın bana maviliklerin,
Şehir şehir geziyorum da adını koyamıyorum.
Kalabalıklar içinde yalnızlıkla yüzleşiyorum.
Bağ bozumundaki çocuklar gibi üşüyorum.
Son günlerde ağlayanların izini sürüyorum,
Onların yanında keyfi endam yapanlara dalıyorum.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta