Adını sormayın bana maviliklerin,
Şehir şehir geziyorum da adını koyamıyorum.
Kalabalıklar içinde yalnızlıkla yüzleşiyorum.
Bağ bozumundaki çocuklar gibi üşüyorum.
Son günlerde ağlayanların izini sürüyorum,
Onların yanında keyfi endam yapanlara dalıyorum.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta