Gayri ihtiyari yaşadığım bu hayatta,
Erken yaşta ihtiyar oldum.
Dönmeni beklerken bu gözler,
Bazen heder,bazen derbeder oldum.
Kâh ağladım, kâh güldüm, kâh çığlıklarım ayyuka yükseldi.
Çaresizim sevdiğim; karşımda ormanlar yanıyor.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta