Bir hiçliktir sardı efkârım.
Ne idim, ne oldu şimdi halim.
Hep koştum, yoruldum.
Bu mudur, sonunda kârım.
Etrafımda kimseler kaldı mı?
Hani hayatım feda ettiklerim?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Çok güzel bir öğüt şiiri olmuş.Tabi ki anlayana.Yüreğinize sağlık kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta