Gitti,
payıma düşen kocaman yalnızlık kaldı ondan geriye, içimde fırtınaların estiği ufacık bir boşluk kaldı şuramda, bilmiyorumlarla kilitlenen dilsiz bir yürek kaldı,
haykırmak vardı ardından söve söve seve seve gidişine, acı replikler eşliğinde ağzına geleni söylemek vardı utanmazlığına, ne çok şey vardı ihanetine söylenecek ardından ama,
sustum.
Kış geldi,
sen yoksun sesin yok üşüyorum yalnızlığa, kurduğum hayallerim sana beslediğim düşlerim dondu ardından.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta