gündüzler birbirini kovalarken ve geceler birbirine küsmüşken
bir sokak çocuğu çıplak ayaklarıyla soğuk kaldırımlara basarken
rüzgar tüm çiçeklerin başını okşarken sessiz sedasız
gökyüzünün taze gözyaşlarıyla sırılsıklam ettiği penceme yaslamışım başımı
insanların bitmek tükenmek bilmeyen kahkahalarıyla uyuşuyor beynim
dudaklarınla dudaklarıma bulaştırdığın zehrinden acı acı inliyorum
titreyen ellerimle kavradığım bardağıma üflüyorum seni
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta