gündüzler birbirini kovalarken ve geceler birbirine küsmüşken
bir sokak çocuğu çıplak ayaklarıyla soğuk kaldırımlara basarken
rüzgar tüm çiçeklerin başını okşarken sessiz sedasız
gökyüzünün taze gözyaşlarıyla sırılsıklam ettiği penceme yaslamışım başımı
insanların bitmek tükenmek bilmeyen kahkahalarıyla uyuşuyor beynim
dudaklarınla dudaklarıma bulaştırdığın zehrinden acı acı inliyorum
titreyen ellerimle kavradığım bardağıma üflüyorum seni
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta