Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne kimseyi ezdim, ne de kendimi ezdirdim
Kendime saygımda yaratanıma saygımdan
Vedud elbisesini giydim üzerime,kimseye yok kızgınlığım
Suskunluğum yorgunluğumdan
Not( Vedud- sevgi)
Güzel bir final ve yaşanmışlıklarla örülü güzel bir şiir kutluyorum
Çok teşekkür ederim, Gökhan bey selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta