Her gecenin sabahında
Doğan güneşle beraber
Gözyaşlarım sel olup akıyor
Kimsesiz yüreğim yine acılarla
Yine kahrolası güne inat, can çekişiyor
susuyorum...
susulacak ne varsa o kadar işte
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta