Durdum yutkundum sustum
Derya içinde damla olan düşlerime gem vurdum
Okyanusta savruldum alabora oldum
Sana olan kinimi sahile kustum duruldum
Bir kaya parçasının dibinde kendimi buldum
Yakamozla şöyle bir doğruldum oturdum
Son demimde ikimize hayal kurdum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta