Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Şiirinizi
beğeniyle okudum
Sustum..
Sırtına özlem yüklediğim kelimeler artık kifayetsiz..
Maddeye mana,
Ateşe su gereksiz..
Harp sonrası sessizliğimdi üzerime kuşandığım..
Zırhı delinen acıların çığlığı yankılanır içimde..
Koşarım durmam!
Yaklaştıkça menziline,
Aşk’ı görürüm
Ölüme mavi bakan gözlerinde,
teslimiyetle..
Üşüdüm sevgili..
Ört denizi üzerime..
Kutlarım Zeynep Hanım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta