Sustum
İçimde boğuldu gençliğim
Aynaların karanfil aydınlığı soldu
Zehrin bir yüzü aydınlık
Sevdanın bir yüzü acı
Tabiatı tezattan bir hayat
Özün özüne yabancı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta