09.05.1985 / istanbul
çocukluğumun feryadını dinledim
sustukça taştım kendimde
tenha köşelerin,saklanan umuduna
yalvardım olmadı
yılların yollarıma serdigi
belaların öfkesine sabır ettim
sustukça taştım kendimde
iyiliğimin karşısına hep kötüler çıktı
astılar bir bir kefensiz,
yanlışı dogru diye pazarlayan
kaç kendini bilmez haklı olduğunu sandı,
Gülerek kahkalarla kaç yağmurun rahmetine sığındım
sustukça taştım kendimde anlamadılar...
Selahattin İrfan Çıtır
Kayıt Tarihi : 20.2.2026 04:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!