Yazmaksa herşeyi..
dilde tutulmuş bir ay gibi..
Susmak böyle,
vaktinden habersiz seher yeli gibi..
Amaçsızca soluk,amaçsızca bakmak ve amaçsızca yaşamak..
yada hiçbir amaca yalakalık yapmadan ayakta durmak..
Ne ay ile aydınlanmak nede yıldızlarla bu şehri kuşatmak..
Kuşatmaksa şehri yüreğini ilk yağmura bırakmak..
Avuçlayacaksın geçtiğin günü,
Bakıpta duracaksın yarının bugününü..
Bir ağaç olacaksın,kökleri çoktan koparılmış..
Her rüzgarda öyle savrulmayacak,vals gibi dans edeceksin..
Şehir olmalı..
Sen yaşamasanda,insanlar içinde yaşamalı..
Caddelerin ışıkları gibi gözlerin bakmalı..
Loş bir sokak gibi düşünüpte,
Issız bir kaldırım gibi durmalı..
Merdiveni olmalı evlerin,
İnsanlar üzerinde geçmeli,
senin sayende üstlere varmalı..
Onlar bunu hiç anlamamalı..
Bir gün elbet dönüp bakacaklar,çıkarken ağır ağır üzerinden sana..
Utanıpta susacaklar..
27/07/2010
Sustuğumca konuşmalı
Kayıt Tarihi : 27.8.2010 23:21:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!