Yine simsiyah
Bütün sezgilerimin öldüğü bir gece
Ay ve yıldızlar mahzene inmişti sanki
Herşeyin sıradanlığı düşüyor gözlerime
Yalnızlığımın tiryakiliği ile birlikte
Geçmişin cılız fısıltısı geliyor kulağıma
Sus sus diyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta