Susmuşum son nefesimi
almış gibi .
Başımı kaldıramıyorum bulutlar,
saklamış güneşimi. Gökyüzünün başka rengi de varmıs alacalı. Görünmez yerin
dibinde kazımışlar toprağımı.
Selamı okuyacak imam yok ,
köyde tabutumun başında ağlayacak ,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta