30.06.2000 / İstanbul-Ankara-Bursa-Kahramanmaraş
Sen hiç susmazdın, kimselerden yoktu korkun,
Neler oldu sana ki, sen böyle hepten sustun.
Dünyaya sardın; yarına çıkmaz, kalır dünde,
Hak ayaklar altında, sen kıçının üstünde!
Boyun mu eğdin yoksa, nefsine, şeytanına?
Kabre sen sığarsın, bir de amelin yanına.
Zulüm mezhebidir, zalim kesilir ehl-i arz,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta