Ben Sustum Nihal’im
Ben sustum, Nihal’im…
Goncanın sabah ışığına nazikçe eğildiği gibi,
Sana yaklaşmak isterdim;
Ama gölgem ağır düştü belki, farkında olmadan.
Affet beni, anlamaya çalışma…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta