Belkide susmalıydık !
Sıra-sıra düşmeliydik hayattan.
Kopmalıydık/korkmalıydık,
Bizi kendine bağlayan her şeyden
Gri sokaklardan, kirli sevdalardan, yanık ezgilerden hasret dolu şiirlerden ve acımtırak bakışlardan,
Senli/benli zamanlardan uzun-uzun kaçmalıydık .
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta