Aydınlığın karanlığa terk edildiği anlar
Bir tuhaf kızıllık belirir gözlerinde
Vakti gelmiştir bilirim
Kafamda ellerine uzanmak düşüncesi
Lakin şehir her bir adımın
Susmak düşmez mi çok konuşanın payına
Bilirsin çok konuşmuyorum
Tüm cümlelerimin öznesi sensin
Lakin zehir her bir sözün
Çok sevenin payına düşen korkudur
Aydınlığın iyice karanlığa terk edildiği anlar
Ve kişinin içini derin bir korku sardı mı
İşte o zaman kişi terk edildiğini anlar
Kızıllık kaybolduğunda
Birden zifiri karanlık olur içim
Şehir ışıkları ürkekleşir
Titremeye başlar kirpiklerim
Bilirim bu an
Bir ömürdür
Kayıt Tarihi : 16.12.2021 22:12:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!