Bilseydim sensizliğin zorluğunu bırakmazdım seni
Çok zormuş yalnızlık gönül durmuyor artık ebedi
Hayat dediğin bir ipin ucunda iyi bak doğru değil mi
Kopunca biter her şey yok olur adeta uçar gider hepsi
Susma sakın haykır ki sevdiğini hep duysunlar
İçindeki aşk ateşi sürekli adamın ciğerini yakar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta