Ölümün kardeşinden bu sabah da sıyrıldım hayret.
Gözüm kapalıydı o kadar saat de bir tek rüya görmedim!
Yıpranmış bedenim bırakma beni az daha sabret!
Ben daha adam akıllı kimseleri sevmedim.
Bir yokuş daha kaldı bilemedin bir koca dağ; ha gayret!
Bu kadar ızdırap çektim de yılgınlık nedir bilmedim.
Aşılacak varsa aşılacak, çekilecek olan çekilecek; diret!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta