Öyle nefret et ki benden,ölesiye nefret...
Nefretinin büyüklüğü sarsın beni
Duyduğun nefret,boğsun kalbimi.
Görünce beni dursun zaman!
Adımı andığında solsun yaşam!
Öyle nefret et ki benden,ölesiye...
Zira tazeyken henüz;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta