Öyle nefret et ki benden,ölesiye nefret...
Nefretinin büyüklüğü sarsın beni
Duyduğun nefret,boğsun kalbimi.
Görünce beni dursun zaman!
Adımı andığında solsun yaşam!
Öyle nefret et ki benden,ölesiye...
Zira tazeyken henüz;
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta