Bin yerimden, sorgusuz sualsiz yaralıyım.
Yetimin hakkıdır, davama onu sarayım.
Korkusuzca eğilmez başlara sadık.
Pençeleri arasında dört yanımızı ateşlerle sardık.
Günün adı birlik,sen ne durursun.
Amel dediğimiz iyilikler kötülükleri yorsun.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta