Bazen sorguluyorum hayatı.Her şeye bir cevap buluyorum ama, bir tek sen susuyorsun.
Kalbin, gönlün... Her şeyin konuşmak istiyor da engel oluyorsun.
Ama unuttuğun bir şeyler var
Suskunluğunu gölgede bırakan, sustukça çığ gibi büyüyüp, haykırışa dönüşen gözlerin.
Kimselere açmadığım mabedimin kandilleri sönerken, gün bitip ömür geçerken
Zaman avuçlarımızdan kayarken, geçmişe böylesine ah etmişken, seni böyle sevmişken susma.
Daha ne kadar susacaksın.Karlı dağlar eridiğinde mi, rahmet vadileri dolup taştığında mı,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta