Neştersi bir elin kesişi gibiydi
Bizi ikiye ayıran ellerin
Gözlerin o kadar güzel ki sevgilim
Susmak kadar çaresiz kalır sesim
Dünya bir mutluluk bahçesi
Sense o bahçeye bakan birisin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta