Soğuk insanlığın kapkara zindanındayım bir hayli zamandır.
Bir kelam edemiyorum bu izbe yerde
Yüreğimin yüreksizliği boğuyor içimdeki yürek mesaisi olan işçilerimi
Kendimi çoğu zaman kapitalist hissediyorum,
Bazen bazen de sıkı bir sosyalist.
Tuhaflaşıyorum arada bir manasız sözcükler sarıp sarmalıyor benliğimi
Terörist düşünceler bir biri ardına yağdırıyor mermilerini beynimin nüfussuz kimliğine
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta