İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
tebrikler güzel bir şiir
ne güzel anlatılmış suskunluk... belki en güzel cevaptır ama sessiz harfler tüketir insanı... dil lal olmuş ne ki.. yürek feryat ederken..
Kaleminize sağlık çok güzeldi..
Ölür kendi sarmalında
şiir bu noktada bitsin
son kıta olmalı mı?
yeterli ve muhteşem olurdu
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta