Tutsaklığının en acı günü;
bu aşkın... kızıl alevler açmışsın,
aslı suçsuzluk olan yanılmaları vücut ederek.
Kan kaybı,
Karanlık, sessizlik ve yalnızlık,
Dudakların kıpırtısız, suskunsun...
Virgüllerim suskun kalıyor, devam edemiyorum.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta