Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Görünen baskılardan haksızlıklardan düşünenler korkmaz, korkaklar korkaklar, korkar ama bilinsin ki korku yaratanlar, korkuttukları insanlardan daha çok korkar. Çünkü kendi yaptıklarının korkulacak yönetim olduğunu çoktan anlamışlar, kendilerini savunma amacıyla korkuyu yaratmışlardır. Dürüst insanlar ne korkar, ne korkutur... Korkak insanlar kendi aradığı korkulu belayı kendilerinde bulmuştur.... ++
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta