Ansızın çöker üstüme sessizlik
Sebepsiz bir suskunluk
Bir acı inceden inceye sarıverir bedenimi
Hançer gibi zakkum gibi
Kör camekanlı odam bilir
Karanlıkta boğulmuş geleceğime nasıl ağladığımı
Boğazım düğüm düğüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta